|
|
|
 |
Problemy we współżyciu
Podstawowym błędem, jaki popełniają pacjenci borykający się z problemami w pożyciu intymnym, to przeświadczenie o wyjątkowości ich problemów. Następnie poczucie osamotnienia wynikające z przeświadczenia o braku osób lub instytucji mogących te problemy rozwiązać, potęguje poczucie izolacji. Zaś obawa przed narażeniem się na śmieszność po wizycie u lekarza Rodzinnego lub POZ pogłębia bezradność i bezsilność, doprowadzając do pogodzenia się z losem i akceptowania takiego stanu rzeczy.
50% mężczyzn czterdziestoletnich i starszych cierpi na zaburzenia wzwodu o różnym nasileniu. Mimo, że ED nie jest schorzeniem zagrażającym życiu, jednak może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia pacjenta. Zaburzenia erekcji mogą prowadzić do depresji, utraty poczucia własnej godności, niskiej samooceny, osłabienia więzi intymnych z partnerką, pogorszenia relacji z rodziną i współpracownikami. Ponadto ED mogą prowadzić do wycofania się z życia towarzyskiego i płciowego, powodując załamanie ogólnego stanu zdrowia. Zaburzenia erekcji są często pierwszym sygnałem rozpoczynającej się choroby, takiej jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, czy choroby układu sercowo-naczyniowego.
Stwierdzono, że mniej niż 10% mężczyzn szuka pomocy u lekarza z tego powodu. Gdyby zadać pytanie 500 mężczyzną powyżej 25 roku życia z ED; Czego oczekują po rozmowie z lekarzem? 68% stwierdziłoby, że boi się ,że lekarz będzie zakłopotany i nie zaczynają w ogóle rozmowy na ten temat.71% zaś byłoby przekonanych, że lekarz pominie kwestie związane z ED w rozmowie. Prowadzi taka sytuacja do tego, że od wystąpienia objawów do pierwszej wizyty u lekarza mija 5 lat!
Te pięć lat , to życie w ciągłym stresie, w poczuciu klęski i porażki. To ciągłe konflikty z partnerką i brak satysfakcji. Ale też, to czas zmarnowany i bezpowrotnie stracony.
Dlatego zarówno mężczyźni dotknięci problemami w pożyciu intymnym , jak i ich partnerki musza zdać sobie sprawę z kilku fundamentalnych spraw:
1. Zaburzenia erekcji dotyczą co najmniej 1,5 miliona mężczyzn w Polsce . Ponad połowa mężczyzn w wieku 40-70 lat może mieć zaburzenia erekcji. Czyli nie jest to problem jednostkowy jakby się mogło wydawać i nie dotyczy tylko pojedynczych mężczyzn;
2. Zaburzenia erekcji to nie choroba ,tylko jej skutek. A więc nie są to męskie fanaberie, tylko poważne objawy, które należy dokładnie zdiagnozować w gabinecie lekarskim. W 2002 roku światowa Organizacja Zdrowia opublikowała Deklarację Praw Seksualnych, w której między innymi znajduje się zapis o prawie do seksualnej opieki zdrowotnej. Pomimo urzędowego usankcjonowania problemu pozostaje on ciągle ,szczególnie w Polsce nierozwiązany. Powszechna niechęć i wstydliwość w poruszaniu tematu seksu stawia problem zdrowia seksualnego naszego społeczeństwa na marginesie. Pomimo ogromnego postępu w rozumieniu fizjologii i patofizjologii wzwodu prącia , pomimo epokowych odkryć w dziedzinie farmakoterapii i wreszcie pomimo postępu cywilizacyjno-obyczajowego nadal panuje w naszych głowach lęk przed rozmowa na ten temat.
Pacjent ma niezbywalne prawo zwrócić się o pomoc medyczną w sferze zaburzeń pożycia intymnego do lekarza tak samo ,jak w każdej innej dolegliwości.
W temacie zaburzeń erekcji pierwszą instancją odpowiedzialną za opiekę medyczną jest lekarz rodzinny i to on powinien pokierować diagnostyka i uświadomić o możliwościach leczenia;
3. Zaburzenia erekcji można skutecznie leczyć!
Nowe leki na zaburzenia erekcji pozwalają na powrót do normalnego życia. Zapewniają obojgu partnerom swobodę wyboru odpowiedniego momentu zbliżenia bez konieczności planowania co do minuty. Działają z dużą skutecznością ,a niektóre nawet w 48 godzin po zażyciu.
4. Mężczyźni w starszym wieku mają takie same prawo do satysfakcjonującego pożycia, jak inni. I mają takie same szanse na skuteczne leczenie.
Wraz z wiekiem potrzeby seksualne zwykle stają się mniejsze, jednak nie należy poddawać się , rezygnować i godzić się na kompromisy. Zaburzenia erekcji nie znaczą wcale NIEODWOŁALNEGO KOŃCA ŻYCIA SEKSUALNEGO.
W ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat przewidywalna długość życia wrosła u mężczyzn z 45 lat do 63 lat. Populacja osób powyżej 65. roku życia wykazuje stały wzrost. Szacuje się ,że w Europie w 2020 roku będzie żyło około 50 mln mężczyzn po 65. roku życia. Jest to ogromny sukces medycyny, ale też i wyzwanie dla służby zdrowia. Wraz z wydłużeniem życia, wzrastają oczekiwania co do jakości tego życia. Postępująca poprawa warunków życia wzmaga również apetyt na zdrową , komfortową i przyjemną starość. I nie chodzi tu już tylko o zapobieganie lub leczenie chorób cywilizacyjnych , ale poprawę stanu psychicznego, sprawności intelektualnej i sprawności seksualnej jak najbardziej.
5. Zaburzenia erekcji są często pierwszym objawem bardzo poważnych schorzeń, takich jak;
- miążdżyca naczyń;
- cukrzyca;
- nadciśnienie tętnicze;
- choroby serca;
- schorzenia endokrynologiczne ( hormonalne);
Zazwyczaj wizyta u lekarza powodu kłopotów w pożyciu intymnym jest okazją do przeprowadzenie po raz pierwszy w życiu pęłnej analizy biochemicznej krwi z oznaczeniem poziomu nie tylko hormonów, ale i innych ważnych parametrów . W konsekwencji umożliwia to lekarzowi wykrycie w bardzo wczesnej fazie stanu chorobowego , natychmiastowe włączenie leczenia i zpobieganie rozwojowi choroby.
Definicja
Zaburzenia wzwodu prącia (erectile dysfunction, ED) są definiowane jako utrzymująca się niezdolność do osiągnięcia i/lub utrzymania erekcji wystarczającej do prowadzenia satysfakcjonującego współżycia płciowego.
Należy pamiętać, że ED jest jedną z siedmiu składowych zaburzeń, które określa się mianem dysfunkcji seksualnych i stanowi tylko 10 % udziału w tej grupie.
Do dysfunkcji seksualnych zaliczamy:
1. przedwczesny wytrysk 29%
2. obawa przed stosunkiem płciowym 17%
3. brak zainteresowania współżyciem 16%
4. zaburzenia wzwodu 10%
5. brak możliwości uzyskania orgazmu 8%
6. brak zadowolenia ze współżycia 8%
7. ból podczas stosunku 3%
Stwierdzenie w związku partnerskim jakiejkolwiek postaci powyższych zaburzeń powinno skutkować natychmiastową wizytą u lekarza urologa.
Wszelkie działania odwlekające konsultację u lekarza, chowanie głowy w piasek, uciekanie od problemu, jego bagatelizowanie doprowadza do pogłębienia patologii i utrwalenia negatywnych reakcji.
Dlatego bycie prawdziwym mężczyzną to także umiejętność wykazania odwagi w tej kwestii.
Ponieważ udany seks jest często spoiwem związku, należy rozwiązywać problemy wspólnie. Dzięki temu wzajemne partnerskie relacje ulegają umocnieniu. Nie jest niczym niezwykłym wizyta u urologa lub seksuologa pary małżonków.
Przyczyny problemów z erekcją
Najprostszy podział przyczyn zaburzeń wzwodu pozwala wyodrębnić trzy kategorie;
1. organiczne -wywołane nieprawidłowym funkcjonowaniem lub uszkodzeniem w obrębie naczyń krwionośnych , nerwów, ciał jamistych prącia, zaburzeniami neurologicznymi lub dysfunkcją hormonalną.
2. psychogenne- spowodowane ośrodkowym zablokowaniem mechanizmów erekcji bez urazu fizycznego .
3. mieszane organiczno-psychogenne, wywołane połączeniem czynników organicznych i psychogennych.
Czynniki ryzyka
Zaburzenia wzwodu o podłożu organicznym dotyczą patologii w obrębie układu naczyniowego, nerwowego i hormonalnego. Najczęściej ED są wynikiem wielu czynników.
Większość z nich jest związana z chorobami przewlekłymi, zabiegami chirurgicznymi, urazami, farmakoterapią, nadużywaniem alkoholu i paleniem papierosów .
Choroby przewlekłe to przede wszystkim miażdżyca tętnic i cukrzyca.
Powyżej 50% mężczyzn z cukrzycą rozwija ED w okresie 10 lat od diagnozy choroby. Młodzi cukrzycy w wieku od 20 do 29 lat prezentują ED w 9 %, zaś 95% mężczyzn chorych na cukrzyce w 70 roku życia ma zaburzenia erekcji.
Miażdżyca natomiast jest powodem ED u 40% mężczyzn po 50 roku życia.
Trzecią pod względem ważności przyczyna ED jest nadciśnienie tętnicze
Inne choroby przewlekłe pozostające w związku z ED to;
Przewlekła niewydolność nerek ;
Niewydolność wątroby ;
Stwardnienie rozsiane;
Choroba Alzheimera ;
Urologiczne zabiegi chirurgiczne, jak prostatektomia radykalna, chirurgia jelita grubego, napromienianie, urazu kręgosłupa i miednicy mniejszej- to główne przyczyny ED
Aż 25% przypadków ED może być skutkiem przyjmowania leków lub nadużywania pewnych substancji. Przyjmowanie leków na nadciśnienie, antydepresantów, antagonistów H2receptorów ( leki na zgagę i wrzody żołądka), hormonów, niesterydowych leków przeciw zapalnych i leków uspokajających może prowadzić do zaburzeń wzwodu.
Jak widać na sprawność seksualna czyha wiele zagrożeń zdrowotnych. Jednak my sami możemy stać się swoimi wrogami. Tryb życia jaki prowadzimy; praca jaką wykonujemy, nawyki żywieniowe, brak ruchu, używki ( papierosy, alkohol) , wszystko to doprowadza najzdrowszy organizm do wycieńczenia, a to wpływa destrukcyjnie na sprawność seksualną.
O zaburzeniach erekcji można porozmawiać z każdym lekarzem!
Nawet z pediatrą . Pozostaje tylko problem kompetencji.
LEKARZ POZ (pierwszego kontaktu), LEKARZ RODZINNY jeżeli nie jest to pierwsza wizyta ma najwięcej informacji o stanie zdrowia pacjenta . Dość szybko powinien zlecić podstawowe badania i w razie potrzeby pogłębienia diagnostyki pokierować do specjalisty. W przypadku oczywistych przyczyn od tego lekarza można uzyskać pełną pomoc ze skutecznym leczeniem włącznie.
W bardziej złożonych sytuacjach lekarz UROLOG podejmie się diagnostyki hormonalnej i wykluczy patologię chorobową w układzie moczowo-płciowym.
Należy się liczyć z kompletnym badaniem urologicznym, a więc badanie stercza przez odbyt i badanie zewnętrznych narządów płciowych.
Urolog ma także większy asortyment dostępnych metod leczenia .
SEKSUOLOG zarówno lekarz medycyny ze specjalizacją z seksuologii , jak i psycholog o takiej specjalizacji pomogą zarówno mężczyźnie, jak i jego partnerce w zrozumieniu zaistniałej sytuacji.
Leczenie
Pomijając szeroką gamę parafarmaceutyków i leków ziołowych dostępnych w aptekach bez recepty jedynym skutecznym sposobem leczenia farmakologicznego jest stosowanie INHIBITORÓW PDE-5.
Pod ta tajemniczą nazwą kryje się grupa 4 leków , które zwiększając napływ krwi do prącia powodują ułatwione powstawanie i utrzymywanie się wzwodu.
Są to MAXIGRA , VIAGRA , CIALIS i LEVITRA.
Są to leki bardzo nowoczesne i skuteczne. Łatwe w użyciu. Nie powodują uzależnienia . Różnią się długościa działania i mają różne interakcje z posiłkami i napojami oraz różnią się ceną.
Jedynym warunkiem skutecznego działania jakiegokolwiek z nich jest odpowiednia stymulacja seksualna. Erekcja po zażyciu tabletki nie występuje "automatycznie i natychmiastowo. Mężczyzna musi być podniecony by mogło dojść do zbliżenia.
Ogromne znaczenie w skuteczności leczenia ma wiara pacjenta w swoje możliwości. Wsparcie ze strony partnerki oraz jeżeli jest taka potrzeba wsparcie psychologiczne odgrywa w terapii niebagatelna rolę.
Nie należy się bać leków poprawiających erekcję, są bezpieczna i skuteczną formą przywrócenia sprawności. No chyba ,że ktoś uprawia kolarstwo zawodowo. Viagra i inne preparaty są bowiem na liście zakazanych środków dopingowych.
Lek. Med. Piotr Szulc specjalista chirurg, urolog FEBU; EuroMediCare Instytut Medyczny S.A. ul. Pilczycka 144-148; 54-144 Wrocław
|
|
|
|
|
 |
